tag:blogger.com,1999:blog-650737767962347782012-02-17T00:58:52.389+02:00stories is 'n heilige affere...Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-91146077136030818092012-01-12T12:18:00.001+02:002012-01-12T12:18:25.796+02:00

Een van my eerste maaltye van 2012 was in 'n taxi in Transkei. Gooi mielies!

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-83643314025126950632012-01-09T16:56:00.000+02:002012-01-09T16:56:17.663+02:00

Dit was nie ‘n gewone kersfees nie. Kersvader was immers nog altyd op sy pos, sedert die heel eerste kersfees toe kinders nog met houtspeelgoed tevrede was.Maar hierdie kersfees het die ou man met die wit baard en die groot boepens ‘n lelike verkoue opgetel toe hy een oggend vroeg in die sneeu met sy slee vasgesit het. Die Kersfees Maatskappy het wyd en syd gesoek vir ‘n plaasvervanger vir

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-51733642413993792672011-10-18T12:32:00.000+02:002011-10-18T12:32:05.474+02:00

Ek is gedoop in die jare tagtigs in my Ouma Caroline en oupa Piet se kerk op Villiersdorp. Dis waar my ma haar belydenis van geloof af gelê het. Ek onthou as kind, wanneer ons vir my ouma en oupa gaan kuier het, was die kerktoring die eerste ding wat ‘n mens gesien het as jy die dorpie binne gery het. Statig, vorstig, broederbonderig, erg nasionaal, soos dit maar was met die meeste NG Gemeentes

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-90626446180470890152011-03-25T10:03:00.000+02:002011-03-25T10:03:37.896+02:00

Ek plant vandag ‘n boom vir die oom wat my van God geleer het. Hy weet dit nie. Hy is dood. Jare laas het ons kontak gehad. Ek wou nog bel, skryf, gaan kuier... hy weet nie dat hy my van God geleer het nie. Self was hy nie ‘n “godsman” nie, aldus nie as dit van die kerk afhang nie. Wat was hy? Wie was hy? Dalk agnostikus, dalk aties, dalk humanis, dalk net doodgewoon bleddie goeie mens. Dalk

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-31968948854518199442010-07-15T23:22:00.002+02:002010-07-15T23:22:36.015+02:00

Ek onthou die dae toe nagmaal net vir grootmense was. By die kerkie op die dorp waar ek groot geword het was nagmaal ‘n groot ding. Die beste swart pakke is afgestof, spier wit dasse was blink gestryk, hoedens is uit die Kaap aangery, die orrel se pype is skoon geblaas en die tuintjie voor die trappe by die ingang van die kerk het selfs in die koudste winter kleurvol geblom. Alles moes perfek

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-14879785324894223812010-07-12T10:17:00.000+02:002010-07-12T10:17:49.712+02:00

Ek voel vandag skoon depres. Dis nie meer hier nie. Dis verby. Daar is niks meer oor om te voel nie. Spanje kraai koning, die res van die wereld het reeds aanbeweeg en duisende Suid-Afrikaners wonder wat om met al die goedkoop, papierdun vlae te maak. Maar ai dit was lekker. 6 weke van goeie sokker, boonop nog op SABC ook. Vir die eerste keer in ‘n lang tyd het ek nie myself verwyt vir die gebrek

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-33633351201014970822010-05-21T18:22:00.000+02:002010-05-21T18:23:05.692+02:00

Hoekom die bohaai oor Orlando stadium en die Bloubulle? Daar word mos al lank sokker gespeel op Loftus, Ellispark en op Nuweland? Hoekom haal daai wedstryde nie die nuus nie? Word die sokkerondersteuners ook so goed ontvang in Pretoria soos die rugbyondersteuners Saterdag in Soweto ontvang gaan word? Dis sommer ‘n paar goed waaroor ek wonder so op die vooraand van die Bulls vs Crusaders wedstryd

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-41134505929492194362010-05-16T19:08:00.000+02:002010-05-17T09:00:09.659+02:00

Ek skryf vanaand oor my ontydige ontmoeting met die dood, my eie dood om presies te wees. My muse terwyl ek skryf is die bekfluitjie van Bob Dylan. (“it's getting dark, too dark to see, I feel I am knocking on heavens door...”) Die afgelope paar weke stoei ek met simptome wat wissel tussen malaria, bosluiskoors, sinussitus, babalas en een of ander bakteriele bliksem in my binneste. Oor die

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-73548957108964376622010-04-27T16:47:00.000+02:002010-04-28T17:23:47.932+02:00

Hier vanuit ‘n vreemde land voel alles weer nugter en normaal, dis nou wat my emosies, vrese en vrae rakende die Republiek aanbetref. Ek vermoed dis bietjie anders wanneer jy elke dag die Beeld en die Rapport se brokkies (ou)nuus teen die straatligpale lees. Wanneer jy daar tussen Toskaanse boustyle, agter duur elektriese heinings wat 24uur deur “hulle” vir wie ons bang is opgepas word. Wanneer

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-48181541319808659562010-04-24T10:12:00.000+02:002010-04-24T10:12:21.646+02:00

Ek skryf 'n kort inskrywing vanuit Utrecht, Nederland. Ons toer Britanje en Europa vir drie weke. Sulke geleenthede gee 'n mens mos kans om weer met nuwe kykers te kyk na jou eie land, sy mense en jou eie verkongtheid daaraan. Nou, ek is verknog, versot, verlief op Suid-Afrika. Ek kan voel dat iewers in die verlede het my voorsate hier op die nooderlike vasteland diep spore getrap, maar

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-21373733087918175452009-12-02T11:38:00.001+02:002009-12-02T11:38:09.061+02:00

Oor ‘n week of wat sal die uittog begin. Die tasse en toksakke is reeds afgestof, die coolerboks uitgespoel en splinternuwe swembroeke, strandhandoeke en visplakkies is ten duurste aangeskaf. Groot blink karre word vir oulaas gediens, karrevane word gewas, uitgepak en oorgepak. Op plekke soos Margate, Hartenbos en Stilbaai word liters draairoomys, bier en brandewyn aangekoop. Die slaghuise kry

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-10803885563143013412009-11-17T13:17:00.001+02:002009-11-18T10:03:51.735+02:00

Kyk, nou rafel dinge heel te mal uit. Ek kon nog die weekspan van die Bokke se verloor teen die Tiere hanteer. Daar is immers iets spesiaal daaraan wanneer die beste span in die wêreld bloedneus geslaan word deur ‘n buiteperd. Dis soos daai keer toe my laerskool vriend Pietman (tans ‘n kranige musikant met die naam Peter Mitchell) die plaaslike boelie tydens pouse bygedam het. Die boelie het na

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-39804148295937841362009-10-21T12:09:00.000+02:002009-10-21T12:13:20.584+02:00

Die ander dag sit ek in ‘n koffiewinkel en lees. ‘n Tannie stap toe nader, kyk my so op en af en kondig luidkeels aan: Jy lyk darm regtig nie soos ‘n dominee nie.Vir ‘n oomblik was ek onseker of sy dit as ‘n kompliment of kritiek bedoel het. Wat ek wel weet van haar opmerking weet is dat dit gelaai is met stereotipes. Sy het ‘n spefieke verwagting van hoe ‘n predikant moet lyk wanneer hy by ‘n

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-59902313629626814062009-07-19T12:05:00.000+02:002009-07-20T11:24:22.951+02:00

Tydens ‘n onlangse besoek aan die Kruger Wildtuin het ek net weer opnuut besef: Die mens is kens, stapelgek. Ons het doer bo in die noorde by Pafuri gaan draai en orals waar ons kom is daar waarskuwings dat toeriste asseblief in hul motors moet bly. Die diere is gevaarliker as wat hulle lyk, dis nie Disney World nie, dis Afrika!So gaan hou ons toe piekniek by Pafuri, heimlik hoopvol dat die

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-35482467138820439372009-03-25T17:05:00.005+02:002009-05-19T16:58:42.780+02:00

Alhoewel hierdie artikel oor ‘n groen leefstyl gaan is daar niks groen hieraan nie. Ek skryf dit in ‘n koffiewinkel in Secunda, vader alleen weet hoe ek hier beland het. Die “aircon” is op fullblast en dis nie eers warm buite nie. Rondom die dorp is groot torings wat geduring vlamme en rook die lug in blaas, soos die vraag vir energie en krag net groter en groter raak. Die koffie wat ek drink het

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-20251303613961416602009-02-09T22:22:00.001+02:002009-07-20T11:31:12.512+02:00

Ek het gister ons huishulp se dogtertjie by die skool gaan haal. Terwyl ek vir haar gewag het, het hordes kinders by my verby gestap, so half en half in rye elke keer as die juffrou kyk, maar almal diep in gesprek met die maatjie langs hulle. Wat my opgeval het is dat die kinders deur ‘n ander bril na mekaar kyk as die bril waardeur ek na die lewe kyk. Ek kyk na hulle en sien skakerings van swart

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-34491395980585944352008-11-10T17:46:00.000+02:002008-11-12T10:54:24.457+02:00

Om te hoop is soos ‘n poedinglepel wanneer jy aansit by ‘n ete. ‘n Mes en vurk op hul eie, of selfs saam met die kleinbordjie en ‘n servet in die vorm van ‘n swaan, sê eintlik maar net een ding: Rys, vleis en aartappels, hoederpastei, wors en pap, een of ander Huisgenoottreffer, of dalk selfs ma se nuutskepping met roketblare, bokmelkkaas en beet. Alles goed en wel en ek kla nie met die witbrood

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-83446476918597904002008-10-13T09:39:00.000+02:002008-11-12T10:55:33.883+02:00

Ek hoor dikwels die “reeds-baie-holrug-geryde, maar-tog-spyker-op-die-kop-waar” stelling : Christene is fake. “Julle leef nie wat julle verkondig nie. Voor die dominee is julle heilig, maar by die braai is jy vol grappies. Die manier hoe julle oor God praat klink oud en oor sy vervaldatum, soos melk in ‘n straatkaffeeyskas. Die God waarvan julle sing en bid het iewers duskant die 325 afgetree, of

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-85222691301041108272008-10-09T18:25:00.000+02:002008-11-12T10:55:59.736+02:00

Vicky Venter was ‘n meisie van die verkeerde kant van die spoorlyn op die dorp waar ek leer praat, loop en leef het. Met haar blas vel en "reguit-af hare" soos in my ma se Sarie tydskrifte was sy die mooiste meisie in die gekombineerde Sub A en B klas van 1988. As dit nie was vir die “oversize hand me down” skoolklere en haar vuil vingernaels nie, sou daar waarskynlik meer sulke stories oor Vicky

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-86781993134238410762008-09-11T17:13:00.000+02:002008-11-12T10:56:42.360+02:00

Ek en El is mal daaroor om vriende by ons huis te ontvang. Vir ons is dit kerk. Vriende en vreemdelinge rondom ‘n tafel vol kleure en geure. Kerse brand die wêreld vol, die kombuis is warm op ‘n koue wintersaand. Glase vol goeie wyn beloof dat die aand nog wonderlike stories gaan optower. Ons praat en lag en elkeen rondom die tafel se woorde word gehoor, se lewens kry ‘n plek op ‘n podium. Ons

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-62467452800406035712008-09-05T12:25:00.000+02:002008-11-12T10:57:02.666+02:00

Ek het sopas van ‘n doos vol boeke ontslae geraak. Lanklaas het ek so verlig en bevry gevoel soos nou. Hierdie boeke het ek sedert my studies by die kweekskool op Stellenbosch bymekaar geskraap en met my saam gedra met die hoop om iewers agter ‘n kansel een van hulle aan te haal. “Hoe anders gaan die kerkraad weet ek is my sous as prediker werd?” het ek naiwelik in daardie dae gedink toe ek keer

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-44564407968672594842008-08-20T09:26:00.000+02:002008-11-12T10:57:36.951+02:00

Ek het Sondag vir die eerste keer in ʼn lang tyd uit die kerk geloop. Tien minute in jou boodskap in toe kon ek dit nie meer vat nie. Sedert die viniel van my eie godsdienstigheid ʼn lelike krapmerk gekry het, is my bulshit detector sky high en met alle respekte kwytgeraak, wat jy Sondag van die kansel aan goedbedoelde gelowiges probeer verkwansel het, het my radar die hoogtes in laat skiet.Kom ek

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-92126593492062729792008-06-19T15:18:00.000+02:002008-11-12T10:57:58.250+02:00

Ek doen baie troues, dit kom met die job. Hierdie jaar het ek al reeds 14 troues agter die blad (uitsluitend die klomp waar ek net ‘n gas was). Vir my is die vreemdste karakter by ‘n troue nie die skoonma nie, maar eerder die fotograaf. Jy sien hom al ‘n myl aankom, kamara op elke heup, sonbrille op sy kop (selfs in die kerk!), ‘n ou Cape Union Mart baadjie met baie sakke en ‘n houding wat vertel

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-16331508206979478222008-06-12T09:46:00.000+02:002008-09-08T11:13:00.032+02:00

‘n Tannie op my tuisdorp koop net konfytpotjies met swart dekseltjies op. Ek weet dit, want my ma het die tuisnywerheid en sy het my vertel. Die goue dekseltjies pas glo nie by haar kombuis nie. Dit is nogals ‘n frustrasie, want die res van die dorp is min gespin oor die kleur van konfytdekseltjies, dus moet my ma ter wille van die tannie se kombuis elke maand net een of twee swart dekseltjies

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-57067845209543851422008-05-16T16:19:00.000+02:002008-05-16T16:21:28.907+02:00

My ma het op my ouma afgekom waar sy, soos altyd, agter in haar groentetuintjie tussen suurlemoene en rankbootjies was. Sy het met haar gesig teen die grond gele, die lewe uit haar lyf gewurg. Haar huisie wat sy elke dag kompulsief skoon gemaak het, was vuil en woes agtergelaat. Haar kaste deurmekaar gekrap en haar beregoed het orals op die netjies opgemaakte bed gele. In die kombuis op die vloer

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-6249890468484072402008-04-23T05:10:00.000+02:002008-04-22T20:12:46.423+02:00

“Kruis op die rug, die berg uit”, sê ek vir my vriend toe hy vra hoe die week moet eindig. Ons was besig om die eerste van vele Jesus weke in die koshuis op Stellenbosch te beplan.In daardie dae was ek ‘n volslae Charismat wat hard probeer het om die koshuis vir Jesus te wen. Ek was onder die indruk dat God net daar is waarheen ons hom neem en na aanleiding van die ryke tradisie van stront

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-90755238597482770952008-04-17T21:41:00.000+02:002008-04-17T12:42:15.245+02:00

Ek moet bieg, ek het nog nooit ‘n brown eye gegooi nie. Die geleenthede was telke male daar. Soos die keer toe ek en my vriend die enigste WP ondersteuners op Loftus was en Boeta Wessels die Bulle in die stof laat byt het deur drie keer reg voor die pale mis te skop. Daardie dag sou die perfekte dag vir ‘n bruin oog gewees het, maar soos baie ander kere het my moed my begaan en kon ek sedertdien

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-20195688165142346122008-04-05T11:28:00.000+02:002008-04-05T11:30:08.147+02:00

‘n Paar weke gelede by ‘n troue staan ek en wag vir die kroegman om my oog te vang. Die toesprake is al verby en die bruidspaar het sopas hul rondte op die dansbaan gemaak. Ek staan vasgedruk tussen ‘n ronde vent en sy vriend, hulle praat politiek. My kop gaan heen en weer so asof ek tennis kyk. Die gesprek balanseer op ‘n mespunt soos die twee tot die slotsom kom dat die land goed in sy moer is

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-40451876803256603252008-03-13T19:05:00.000+02:002008-03-13T19:08:50.742+02:00

Ek kyk vandag vir myself in die spieël. Ek sien lyntjies, sproete en merkies. Ek sien jare se onvermoë om uit my maag te lag. Ek sien die onseker oogkontak tussen my en mense vreemd en bekend. In my mondhoeke skuil die vervolmaakte kuns van flou grappies om die kollig weg van myself of subtiel op my te kry. Ek sien die lugleemte in my binneste van te min dink, te min droom, te min glo en te min

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-17762137939353817492008-02-29T16:33:00.002+02:002008-03-03T09:44:40.255+02:00

My ouma aan my ma se kant was ‘n netjies vrou. Alles was altyd op haar plek. Sy het tot haar dood toe nog elke 2de dag die huis van voor tot agter gespringclean. G’n mens kon met haar huishou wanneer sy, gewapen met die stofsuier, handy andy en my oupa se ou stukkende onderbroek die huis en alles daarin reggetrek het, afgestof het en blink gevryf het nie. My ma is anders. Haar huis word net een

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-49986132350787758932008-02-29T16:33:00.001+02:002008-03-03T13:58:26.547+02:00

Elke tweede week help Yunis om ons huisie weer leefbaar te maak. Ons het die gebruik om aan die einde van die dag, voor ons haar na haar huis in Bloekombos neem, saam koffie te drink. Meeste van die tyd is daar nie eintlik iets spesiaal aan die klein ritueel nie. Sy sit by die tafel en ek maak die koffie. Melk met drie suiker, ek drink dit swart, Elmarie drink tee. Dit is selde dat ons praat.

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-65073776796234778.post-84671049810478207852008-02-29T16:33:00.000+02:002008-02-29T16:37:18.560+02:00

Ek is nie ‘n Afrikaner nie, nòg ‘n Afrikaan. Die ander dag help ek ‘n vriend om sy meisie se meubels aan te ry. Half lomp sukkel ons met ‘n wasmasjien uit die vorige bedeling: Groot, swaar en wit. Etlike oomblikke voor my vriend die bleddie ding op my voet neersit, stop ‘n statige swart vrou in ‘n spier wit 4x4 langs ons en vra vir rigting (‘n cream kleur Datsun dam agter haar op...). My vriend

Fourie Rossouwhttps://profiles.google.com/112918629412440005405noreply@blogger.com2